Romería

Marina heeft op jonge leeftijd haar ouders verloren aan verslaving en ziekte. Als de aspirant-filmmaker in de zomer op zoek gaat naar haar wortels in het noordwestelijke kustgebied van Spanje, belandt ze in een web van tegenstrijdige herinneringen en hartverscheurende ontdekkingen. De bekroonde Spaanse filmmaker Carla Simón baseerde dit weemoedige, zonovergoten portret op eigen ervaringen.
Maakt een gedeelde bloedband je automatisch familie? Marina werd al op jonge leeftijd wees. Als ze 18 jaar is, reist ze gewapend met een camcorder af naar het zonnige Vigo. In deze Spaanse stad aan de Atlantische kust zal ze eindelijk de familie van haar vader ontmoeten, van wie ze een handtekening nodig heeft voor de aanvraag van een beurs.
Ze maakt er kennis met een hele lading ooms, tantes, neven, nichten en grootouders. De familie is warm en gastvrij, maar blijkt ook prikkelbaar en ontwijkend, rijk en afstandelijk. Terwijl Marina de puzzelstukjes in elkaar past en zich een beeld van haar ouders probeert te vormen, krijgt ze te kampen met tegenstrijdige herinneringen en hartverscheurende nieuwe informatie.
Carla Simón ontving in 2022 de Gouden Beer in Berlijn voor Alcarràs. Met Romería (‘pelgrimstocht’) deelt ze een intiem stukje autobiografische fictie dat pijnlijk laat zien dat we onze ouders nooit helemaal kunnen kennen. Zowel Llúcia Garcia als de verpletterend mooie Galicische kust spelen een schitterende hoofdrol in deze film, die laat zien dat films maken – en verhalen vertellen in het algemeen – een meeslepende manier is om een ongrijpbaar verleden te verwerken.