75 jaar Molukkers in Nederland: het zwijgen doorbreken

Dit jaar bood premier Jetten namens de Nederlandse regering excuses aan voor de manier waarop de Molukse KNIL-militairen en hun gezinnen zijn behandeld. Hoe werkt een geschiedenis van trauma en frustratie door in de mensen die ermee leven? En wat betekenen de excuses van Jetten voor degenen die deze geschiedenis nog altijd met zich meedragen?
De geschiedenis van de Molukkers in Nederland gaat terug tot de koloniale overheersing. Een nieuw hoofdstuk begon nadat de KNIL-militairen die meevochten aan Nederlandse zijde in de Indonesische onafhankelijkheidsoorlog in 1951 naar Nederland kwamen. De Molukkers was een vrij land beloofd, maar ondervonden in plaats daarvan desinteresse en werden ondergebracht op plekken als kamp Westerbork en Vught. De spanningen en frustraties die zich vervolgens opbouwen, komen in 1977 tot een pijnlijke uitbarsting, wanneer Molukse jongeren overgaan tot verschillende acties, waaronder de treinkaping bij De Punt en de schoolgijzeling in Bovensmilde.
Aan de hand van de documentaireserie Twee kanten van één geschiedenis gaan we in gesprek over de doorwerking van het verleden in het heden. Ook blikken we terug met Laurà Gerards, die als zevenjarig meisje werd gegijzeld tijdens de schoolgijzeling, en Tom Polnaija, die als achttienjarige deelnam aan de gijzeling. Hoe kijken zij bijna vijftig jaar later terug op wat er is gebeurd en op hun ontmoeting?