PingPong (6+)

Filosofisch, absurdistisch muziektheater over anders en hetzelfde zijn, eigenheid en bij elkaar (willen) horen De zon komt op, de dag begint en… er is helemaal niks. Behalve iets groots waar Wink en Lodie in zitten. Dat grote valt uit elkaar, wordt twee eilanden, met Wink op het ene en Lodie op het andere. Per ongeluk ontdekken ze elkaar. Wááááááh! Eng! Toch blijven ze stiekem naar elkaar kijken. Wie of wat ben jij? En hoe kom ik dat te weten? Want alles is voor het eerst. De dag gaat voorbij met het maken van grote tekeningen voor elkaar. Met verrassende zinnetjes die ze allebei begrijpen. Met een onhandig dansje met die ander aan de overkant. Wink gooit een touw, er gaat wat gebouwd worden. Tegen de avond vinden ze alle twee ‘dichtbij’ het mooiste woord. Ze maken samen één bedje en dromen samen één droom. En dan? Blijft alles nog lang zo gelukkig? Een vrolijk lichtje op hoe het (mis)gaat bij contact maken PingPong is filosofisch, absurdistisch muziektheater over anders zijn en hetzelfde, over eigenheid en bij elkaar (willen) horen. Boven Water Muziektheater werpt hierbij een vrolijk lichtje op hoe het (mis) kan gaan in de communicatie en bij contact maken.

Ik droomde dat ik een hoofd vól vragen had.
Om mij heen hingen er ook een heleboel,
die allemaal gehoord wilden worden.
Er waren vragen bij waar ik lang, of langer,
of héél lang over na moest denken:
‘Is adem hetzelfde als wind?’
Maar ik vond altijd een antwoord.
Behalve op die ene, op de grootste vraag:
‘Waarom ben ik eigenlijk zo nieuwsgierig?’
Daar bleef ik de hele droom mee rondlopen.Credits Wink: Morann de Langhe
Lodie: Pascal Franssen
Percussie: Colin Crandal
Regie: Nynke van den Bergh
Tekst: Alice Zwolschen
Muziek: Sachit Ajmani
Decor/lichtontwerp: Martin Jan Gaasbeek
Kostuumontwerp: Brit Gennissen